ROZWIJANIE UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNYCH I EMOCJONALNYCH

ROZWIJANIE UMIEJĘTNOŚCI SPOŁECZNYCH
I EMOCJONALNYCH17
Coraz większa liczba badań wskazuje, że jak najwcześniejsze pomaganie
dzieciom w rozwijaniu umiejętności społecznych i emocjonalnych
ma ogromny wpływ na ich zdrowie i dobre samopoczucie. Prace
naukowe udowadniają, że społeczne i emocjonalne funkcjonowanie
dziecka oraz jego zachowanie zaczynają się stabilizować około ósmego
roku życia i w dużej mierze określają zachowanie i zdrowie umysłowe
młodego człowieka w późniejszym życiu18. Innymi słowy, jeśli
dzieci nauczą się odpowiednio wyrażać swoje emocje oraz troszczyć
się o innych i utrzymywać z nimi odpowiednie stosunki już we wczesnym
wieku szkolnym, bardziej prawdopodobne jest, że unikną
depresji, przemocy oraz innych poważnych zaburzeń zdrowia psychicznego
w późniejszym wieku.
Daniel Goleman, nasz przewodnik po ćwiczeniach relaksacyjnych,
które znajdują się na płycie CD dołączonej do niniejszej książki, miał
duży wpływ na sposób, w jaki postrzegamy potrzebę pielęgnowania
społecznego i emocjonalnego życia naszych dzieci. Dzisiaj setki ludzi
na całym świecie dokładają starań, aby rozwijać u dzieci umiejętności
społeczne i emocjonalne, wpisując strategie ich kształtowania do
programów szkolnych.
W swojej przełomowej książce Inteligencja emocjonalna (opublikowanej
w 1995 roku) Goleman podsumował wyniki badań z neurobiologii
i psychologii kognitywnej, które uznawały EQ — inteligencję
emocjonalną (ang. emotional inteligence) — jako równie istotną
co IQ dla odpowiedniego rozwoju dzieci i ich przyszłych sukcesów
w życiu. We wspomnianej książce Goleman pisze:
„Jest tajemnicą poliszynela, że ani oceny uzyskiwane w szkole,
ani iloraz inteligencji, ani wyniki testów SAT nie pozwalają
bezbłędnie przewidzieć, kto odniesie w życiu sukces… Jest
wiele wyjątków od reguły, zgodnie z którą iloraz inteligencji
pozwala przewidzieć, jak się komu będzie wiodło w życiu.
Wyjątków tych jest zbyt wiele, aby można było uznać, że
potwierdzają one tę regułę. W najlepszym przypadku iloraz
inteligencji określa około 20 procent czynników, które decydują
o sukcesie, co oznacza, że 80 procent zależy od innych
zmiennych”19.